Cardioversie is in de cardiologie een ingreep met het doel een
hart dat in een
gestoord ritme klopt, in
sinusritme te laten kloppen, wat de normale toestand is. Het gestoorde ritme is meestal, maar niet altijd,
boezemfibrilleren. Hiervoor bestaan verschillende methoden, met name
chemische en
elektrische cardioversie.
BewerkenBoezemfibrilleren
Hierbij trekken de boezems door snelle elektrische prikkels zeer snel achter elkaar samen. Ook de kamers trekken vaker dan normaal samen en zijn zodoende minder efficiënt, waardoor de hoeveelheid bloed dat wordt rondgepompt afneemt.
Boezemfibrilleren kan allerlei klachten veroorzaken, zoals: hartkloppingen, duizeligheid, kortademigheid en extreme vermoeidheid. Ook kan een stoornis van de pompfunctie van het hart ontstaan. Indien cardioversie met medicijnen niet lukt of onmogelijk is, kan met een ECV het hartritme hersteld worden.
BewerkenChemische cardioversie
Bij chemische cardioversie wordt onder bewaking van het
ECG een geneesmiddel intraveneus toegediend.
BewerkenElektrische cardioversie
Bij elektrische cardioversie wordt de patiënt kortdurend onder narcose gebracht waarna getracht wordt door een elektrische schok (soortgelijk aan die van een
defibrillator) het ritme te herstellen, bij uitblijven van succes worden een aantal pogingen gedaan met toenemende elektrische energie.
Als de ritmestoornis langer dan 24 uur bestaat mag er niet meer elektrisch gecardioverteerd worden in verband met het gevaar op embolieën die zouden kunnen ontstaan uit stolsels die zich inmiddels al in het hart kunnen hebben gevormd. In dergelijke gevallen moet de patiënt eerst worden ontstold, tenzij hij of zij hemodynamisch echte problemen heeft (kortademigheid, shock). Als de instelling van de stollingsremmers (met b.v. acenocoumarol) stabiel is kan alsnog een poging tot cardioversie worden gewaagd.
BewerkenBehandeling
U wordt op een bed gelegd en op een monitor aangesloten. Dan wordt een ECG gemaakt (elektrocardiogram). De cardioversie wordt onder een lichte narcose gedaan, waardoor u ongeveer 10 minuten slaapt en niets zult merken. U krijgt de narcose via een infuus, gegeven door de anesthesist. Deze zal u vooraf ook enkele vragen stellen over uw lichamelijke conditie. De anesthesist bewaakt tijdens de elektro-cardioversie uw ademhaling, bloeddruk en zuurstofgehalte. Tijdens de narcose krijgt u via een kapje zuurstof toegediend.
Wanneer u helemaal in slaap bent, wordt de elektrische impuls toegediend. In de volksmond wordt dit meestal een 'schok' genoemd. Bij de uitvoering van de cardioversie zijn een cardioloog en een of twee verpleegkundigen aanwezig.
BewerkenNazorg
Ongeveer 10 minuten na de behandeling bent u weer wakker. De narcose heeft meestal geen vervelende nawerkingen. U hoort direct of de behandeling succesvol is geweest. Als u goed wakker bent, krijgt u wat te eten en te drinken. Gedurende ongeveer een uur wordt uw hartritme, bloeddruk en zuurstofgehalte gecontroleerd. Soms is de huid op de plaats waar de elektrische schok is gegeven wat rood en voelt branderig, vergelijkbaar met verbranding door de zon. Dit kunt u met een neutrale crème insmeren. Wanneer u zich goed voelt en de controles in orde zijn, mag u naar huis.
BewerkenNaar huis gebracht!
De eerste 24 uur mag u niet zelf een auto besturen! Zorgt u er dus voor dat u naar huis wordt gebracht door een bekende, of dat u een taxi neemt. Eenmaal thuis kunt u alles weer doen zoals u gewend bent.
Het lukt niet altijd het normale ritme te herstellen; in dergelijke gevallen moet de ritmestoornis worden geaccepteerd. Soms is het mogelijk na instelling van de patiënt op een of meer anti-aritmica een nieuwe poging te wagen.